ISO 20887:2020

پایداری در ساختمان‌ها و مهندسی عمران – طراحی برای جداسازی و تطبیق پذیری – اصول، الزامات و راهنمایی
منتشر شده در تاریخ 13 فوریه 2020 توسط Clare Naden

 

ISO 20887:2020  با توجه به این که سهم تقریباً ۴۰ درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان از انرژی، بخش ساختمان پتانسیل بسیار زیادی برای پاک‌سازی جهان دارد. یک استاندارد بین‌المللی جدید به این صنعت کمک می‌کند تا این کار را با بهینه‌سازی چگونگی استفاده از ساختمان‌ها و استفاده مجدد و بازیافت اجزای آن‌ها در هنگام اتمام زمان خود ، انجام دهد.

ISO 20887 پایداری در ساختمان‌ها و مهندسی عمران – طراحی برای جداسازی و تطبیق پذیری – اصول، الزامات و راهنمایی، به مالکان ، معماران، مهندسین و هر گروه دیگری که درگیر چرخه زندگی یک ساختمان برای بهبود پایداری آن، صرفه‌جویی در زمان و منابع در طول راه هستند کمک می‌کند. 

 

 

این کار به دو روش به کاربران کمک می کند:

با افزایش عمر ساختمان از طریق سازگاری مؤثر که آن را برای استفاده دیگر مناسب می کند.
و با بهینه سازی منابع آن در پایان عمر از طریق جداسازی موثر ، استفاده مجدد ، بازیافت و دفع مواد مختلف آن.
در نتیجه کاهش انتشار کربن از طریق استفاده بهینه از ساختمان، هزینه‌های پایین‌تر از طریق طول عمر طولانی‌تر و استفاده بهتر از منابع و زباله کم‌تر در محل دفن زباله است.

 

 

 رئیس کمیته ISO که استاندارد را توسعه داده است ، گفت: کاربران در صورت در نظر گرفتن ادغام آن در مراحل اولیه پروژه ساخت ساختمان ، بیشترین بهره را از جداسازی و سازگاری می گیرند.

 

او گفت: ” این کار به آن‌ها کمک خواهد کرد تا مقدار پتانسیل کامل یک ساختمان در سراسر چرخه عمر خود، از تعمیرات و بهسازی ، استفاده مجدد ، بازیافت و دفع مناسب اجزای آن ، در هنگام استفاده مجدد ، به دست آورند.

علاوه بر این ، این رویکرد دقیقاً همان چیزی است که اقتصاد مدور را پشتیبانی می کند و به این ترتیب به جهانی پایدار کمک می کند.

 

 

به این معنا ، استاندارد جدید مستقیماً به هدف 11 توسعه پایدار سازمان ملل متحد در مورد شهرها و جوامع پایدار کمک می کند.

 

 

این سند برای کلیه انواع ساختمانها (به عنوان مثال تجاری ، صنعتی ، نهادی و مسکونی) ، کارهای مهندسی عمران (به عنوان مثال سدها ، پل ها ، جاده ها ، راه آهن ، باند فرودگاه ها ، آب و برق ، خطوط لوله) و قسمت های تشکیل دهنده آنها قابل اجرا است. می توان از آن برای ساخت و سازهای جدید ، بهسازی و نوسازی و یا طراحی مجدد کامل ساختمان ها ، سیستم های ساختمان ، کارهای مهندسی عمران و قسمت های تشکیل دهنده آنها مورد استفاده قرار گیرد.

 

 

در استاندارد ISO 20887:2020 ، نمای کلی از طراحی برای جداسازی قطعات و سازگاری با اصول و استراتژی های بالقوه برای ادغام این اصول در فرایند طراحی ارائه شده است. این سند اطلاعاتی را برای صاحبان ، معماران ، مهندسان ، و طراحان و تولید کنندگان محصولات در اختیار دارد تا در درک آنها از گزینه ها و ملاحظات بالقوه کمک کند ، و برای سایر طرف هایی که مسئولیت تأمین بودجه ، تنظیم ، ساخت ، تحول ، تغییر شکل ، یا تخریب را دارند ، کمک کند.

 

 

ISO 20887:2020
این سند در نظر گرفته شده است تا در رابطه با و پیروی از اصول مندرج در ISO 15392 و سری ISO 15686 مورد استفاده قرار گیرد.

 

منبع : سایت ایزو
گرد آوری و ترجمه : الهه تقی زاده بهجتی